Rozmiar czcionki:

MIEJSCE PAMIĘCI I MUZEUM AUSCHWITZ-BIRKENAU BYŁY NIEMIECKI NAZISTOWSKI
OBÓZ KONCENTRACYJNY I ZAGŁADY

Aktualności

Sesja edukacyjna „Wyzwolenie KL Auschwitz” - 5 lutego 2021 r.

ps
21-01-2021

W związku z 76. rocznicą wyzwolenia niemieckiego nazistowskiego obozu Auschwitz, Międzynarodowe Centrum Edukacji o Auschwitz i Holokauście zaprasza na sesję edukacyjną online „Wyzwolenie KL Auschwitz”.

 

Data: 5 lutego 2021 r.

Program sesji:

9.00  Rozpoczęcie. Wykład „Ewakuacja i wyzwolenie KL Auschwitz” – dr Jacek Lachendro, Centrum Badań Muzeum Auschwitz

10.00 – spotkanie z Ocalałą z Auschwitz Zdzisławą Włodarczyk

11.00 – fragment filmu dokumentalnego „Wyzwolenie Auschwitz.

Sesja odbędzie się na platformie Zoom. Program obejmuje trzy godziny dydaktyczne. Na zgłoszenia czekamy do 2 lutego 2021 r.

Formularz zgłoszeniowy

Wyzwolenie KL Auschwitz

Po ewakuacji systemu obozowego Auschwitz na terenie znalazło się blisko 9 tys. więźniów, w większości chorych i wyczerpanych, pozostawionych tam przez Niemców. Około 700 więźniów żydowskich zostało zamordowanych pomiędzy wymarszem ostatnich kolumn ewakuacyjnych a nadejściem oddziałów sowieckich.

27 stycznia 1945 r. na teren miasta Oświęcimia wkroczyła Armia Czerwona, napotykając na opór cofających się oddziałów niemieckich. W walkach o wyzwolenie poległo ponad 230 żołnierzy sowieckich. W Auschwitz I, Auschwitz II-Birkenau i Auschwitz III-Monowitz wyzwolenia doczekało około 7 tys. więźniów. Około 500 innych zostało wyzwolonych przed 27 stycznia i wkrótce potem w podobozach.

Nad chorymi roztoczyło opiekę kilka sowieckich szpitali polowych oraz tzw. Szpital Obozowy Polskiego Czerwonego Krzyża, założony przez polskich ochotników, głównie mieszkańców Krakowa i okolic. Znalazło się w nich 4,5 tys. byłych więźniów – głównie Żydów, obywateli ponad dwudziestu państw – w tym ponad 400 dzieci.

Lekcja internetowa o ewakuacji i wyzwoleniu KL Auschwitz

(...) Naszym oczom ukazał się straszliwy widok: ogromna ilość baraków (w Birkenau) (...). W wielu z nich leżeli na pryczach ludzie. Były to szkielety obleczone skórą, z nieobecnym wzrokiem. Oczywiście rozmawialiśmy z nimi. Rozmowy te były jednak krótkie, ponieważ ci pozostali przy życiu ludzie byli zupełnie pozbawieni sił i z trudnością przychodziło im powiedzieć coś bliższego o swoim pobycie w obozie. Cierpieli głód, byli wycieńczeni i chorzy. Dlatego te nasze jakby wywiady były bardzo krótkie. Zapisywaliśmy, co nam oni opowiadali.

Wypowiedź Aleksandra Woroncowa z Moskwy, byłego operatora radzieckiej wojskowej ekipy filmowej, która sfilmowała wyzwolony obóz.